Ongegronde angst

Natuurlijk, ik weet dat angst soms een hele goede reden heeft en nuttig is. Helaas komt het ook vaak voor zonder nut en is het dus ongegrond. En angst waar je geen kant mee op kan, die maakt dat je je héél ellendig voelt…

Beknopt

Wanneer ik mijn hele ervaring met angst zou moeten vertellen, kan ik een boek schrijven. Daarom probeer ik mijn situatie in een kleine tijdlijn te plaatsen. Hierdoor wordt denk ik wel duidelijk welke rol die angst in mijn leven had én heeft. En ik ben hierin niet alleen, heel veel mensen lijden aan een vorm van angst. Namelijk 1 op de 5, dus iedereen kent wel iemand met een angst- of paniekstoornis.

2001

In dat jaar begon mijn ‘avontuur’ op dat gebied. Uit het niets werd ik overweldigd door een gevoel waarvan ik dacht dat het doodgaan was. Vanaf dat moment zouden ik en mijn angst onafscheidelijk zijn…

2004

Er ontstaat een agorafobie, zomaar uit het niets. Tot die tijd had ik echt weleens moeite met de deur uit gaan, of belde ik soms iemand wanneer ik op straat liep. Dit had ik alleen nooit aan zien komen. Letterlijk tot stilstand komen in de supermarkt en beseffen dat je geen stap meer durft te zetten en niet meer weet hoe je ooit thuis zult komen.

2006

Inmiddels kan ik weer iets beter de deur uit, maar niet alleen. ‘Alleen’ wordt sowieso een issue voor me en ik wil altijd een volwassen iemand in de buurt hebben. Ik heb waanzinnige angstgedachtes, waarvan die van bang om te sterven en mijn kindjes alleen te laten, de ergste is. 

Angst gaat nooit meer weg/weg

Het blijft jaren sluimeren. Dan heb ik veel last, dan lijkt het alsof ik nooit angsten heb gehad. In 2010 gaat er een knopje om. Ik ga weer aan het werk en ga daarnaast ook letterlijk aan mezelf werken. Ik val een kilo of 40 af en doe bijna alles weer wat ik deed voor de angst.

Sinds 2016 heb ik weer vaker last van de hele ellende. Ik heb inmiddels een andere relatie en in 2015 met hem een vierde kindje mogen krijgen; Eli. Het lijkt erop dat onder andere de kwetsbaarheid van een klein kindje, de angst tot leven brengt. De enorme hoeveelheid ‘wat als….’ gedachtes schieten steeds vaker door mijn hoofd. Met name wanneer ik alleen ben met de kinderen. 

Dat is gelukkig bijna nooit meer zo wanneer het gaat om een werkdag die ik alleen thuis ben. Wanneer ik mijn lief ’s ochtends een kus geven met de wetenschap dat we elkaar de volgende dag of nog later pas weer zien, heb ik het wel moeilijk. Dat doe ik momenteel niet voor de lol. ‘Wat als ik nou dood ga? Dan is Eli helemaal alleen.’ Een stomme gedachte die niets positiefs toevoegt aan het begin van de dagen alleen.  

Nog een ding voor op die bucketlist

‘De angst niets meer laten bepalen’, die heb ik er net ook op gezet. Helemaal weggaan zal het nooit, maar verdwijnen naar de achtergrond kan hij wel. De angst bepaalt nu teveel; ik heb daardoor bijvoorbeeld enorme moeite met in mijn uppie mijn dagelijkse ronde maken. 

Gisteren skipte ik mijn wandeling ook door de angst voor de angst. Ik verzin dan allemaal excuses voor mezelf, waarmee ik het rechtvaardig. Zonde, want in de natuur zijn geeft me zoveel energie en rust! 

Wat ik gisteren wel deed

meditation-3814069__340

Gisteravond had ik mijn eerste yogales. Wat een ervaring was dat! Ik snap niet dat ik daar niet veel eerder mee begonnen ben. Verder dan een beetje hobby-yoga ben ik nooit gekomen. Daarmee bereikte ik nooit de staat van ontspanning en rust die ik gisteren heb mogen ervaren.

Vandaag gekeken naar wat ik allemaal onthouden had en geprobeerd om het alleen te doen. Ik was benieuwd naar welk effect het had op mijn angsten, aangezien die zijn een van de redenen waarom ik begonnen ben met de lessen. Het werkte al best aardig, ik ben niet ontevreden.

En verder

Het was een redelijke dag. Ik heb mijn geplande weegmoment uitgesteld tot morgen, ik had er geen zin in. Qua wandelen was het ook niet veel soeps, het werd een klein rondje met Eli. Wel heb ik flink huisgehouden en opgeruimd, wat weer ruimte schept in mijn hoofd. En voor het eerst in tijden liet ik werken even voor wat het was, morgen is er weer een dag.

Voor morgen staat er wel van alles op de planning. Vanavond is Julian hier weer gekomen voor onze week en dat maakt me altijd heel blij. Morgenvroeg zorg ik dat Juul en Eli op tijd op school zijn en ga ik aan het werk. Dan Eli halen en Juul tegemoet fietsen, samen lunchen thuis en lekker de deur uit. En ik heb morgenvroeg wel echt een date met de weegschaal, ben benieuwd…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s